En caso de ter unha idade avanzada ou de sufrir algunha patoloxía, recoméndase un recoñecemento médico previo para determinar a idoneidade do plan, o grao de esforzo aconsellado e as cuestións que convén evitar.

É necesario elaborar unha planificación por etapas que se adapte ás capacidades físicas de cada un. Nas etapas que se marquen non deben propoñerse obxectivos ríxidos e inamovibles que obriguen a realizar esforzos sobrehumanos, xa que poderían dar como resultado lesións ou unha fatiga excesiva e, polo tanto, frustrar a experiencia do Camiño. É importantísimo dosificar o esforzo e seguir o noso propio ritmo, sobre todo se a peregrinación é longa e dura moitos días, e tamén cómpre ter en conta as distancias entre as paradas e os albergues.

Unha axuda esencial para a planificación será levar á man unha guía do Camiño.

Na planificación previa que se elabore será interesante ter en conta a previsión climatolóxica dos lugares polos que se vai pasar; deste xeito, poderá adaptarse a vestimenta á calor, ao frío ou á humidade.  Este último factor é moi importante, xa que pode afectar a aquelas persoas que padezan doenzas crónicas de tipo músculo esquelético.

Outra medida previa recomendable é preparar a musculatura para este esforzo; neste sentido, unha visita ao fisioterapeuta para descargar os músculos axudará a comezar o Camiño en condicións óptimas.

O comezo da marcha debe ser sempre suave e rítmico, e só unha vez que o corpo queza poderemos aumentar a intensidade de maneira gradual. Unha vez alcanzado o nivel de esforzo acorde coa nosa capacidade, a marcha debe manterse regular e continua.

É moi importante que o xeito de camiñar resulte cómodo e que o paso non requira un esforzo excesivo que impida realizar outras actividades, como pode ser manter unha conversación. Alén disto, o paso debe adaptarse ao terreo.

Nesta práctica aconséllase ir acompañadp, ter especial coidado co tráfico e gardar sempre as normas de circulación, como circular en fila e co equipamento de seguridade necesario que prescribe a normativa. Ademais, debemos ter presente que son 200 km os que han de percorrerse en bicicleta para poder solicitar a Compostela na Oficina do Peregrino de Santiago de Compostela.

Na nosa previsión da extensión das etapas é importante estudar os perfís de cada unha delas e tamén as condicións físicas de cada participante. Esta opción ten vantaxes, como poder coñecer lugares de interese próximos á ruta ou facer paradas singulares sen présa.

A pé fanse de media 4 ou 5 km por hora e en bicicleta uns 12 ou 13 km; é dicir, en 5 horas percórrense arredor de 60 km.

O período idóneo para iniciar o Camiño en bicicleta é a primeira quincena de setembro, unha vez pasados os rigores estivais e cando os días aínda son longos.

Os peregrinos que teñan previsto entrar na cidade de Santiago con cabalos deben avisar a Policía Local da súa chegada, e isto con varios días de antelación. A Policía indicaralles o percorrido obrigatorio e o horario estipulado e, ademais, outorgaralles un permiso de entrada ata a Praza do Obradoiro que os autorizará para que poidan permanecer ante a Catedral durante un período breve de tempo. Inmediatamente despois, as monturas deben conducirse aos picadeiros ou aos aloxamentos que o peregrino concertase.