Foi fundado en 1759 polo arcebispo Raxoi como colexio para señoritas nobres. Clemente Fernández Sarela foi o encargado de realizar os planos. De planta cuadrangular e muros en cadeirado de granito, a súa fachada exterior caracterízase pola pesadez, unha gran sobriedade e a súa acusada horizontalidad. Só destacan os torreóns laterais perforados por ventanais enreixados e a porta principal, rematada por un frontón triangular que alberga o escudo do arcebispo, e sobre o que se dispoñen as figuras de S. Gabriel, a Asunción e S. Rafael. A igrexa, que se caracteriza pola ausencia de ornamentos, é de planta de cruz grega, con capela maior e nave en dous tramos, con coro alto sobre o vestíbulo. No exterior, na esquina dereita do edificio, conserva un tímpano gótico (s. XIV), que procedería probablemente do convento das clarisas que ocupaba anteriormente este terreo.