Edificio proxectado en 1891 por Manuel Felipe Quintana. Destaca a simetría das súas fachadas unidas por un chafrán con galerías nas dúas últimas plantas. A decoración é de almofadado continuo nas súas catro plantas, cun estilo clasicista proporcionado polos seus balcóns corridos centrais e balaustrados; os seus peitorís tamén balaustrados nas ventás e as liñas saíntes das cachotas que percorren todo o edificio. Coroa o edificio unha cornixa moi decorada, con peitorís cegos, balaustradas e pináculos.