Construción medieval realizada en cantería de tradición romana. A datación é difícil de definir, entre os séculos XII e XIII. Está composta de dous arcos de medio punto montados sobre rocha natural, un maior có outro, o que fai supoñer que falta un terceiro arco.

A ponte formaría parte do camiño medieval costeiro (Camiño Real) que comunicaba as vilas de Arousa con Cesures, pasando por Bamio e Catoira. Por este mesmo camiño chegábase ás Torres de Oeste, defensa do Ulla e lugar de cobro dun portádego. O estado de conservación da ponte é aceptable, mesmo se a súa contorna está degradada xa que se construíu ao seu lado unha ponte de formigón para a estrada C-550, que case oculta a infraestrutura medieval desde un dos lados. O carácter pluri-funcional das obras públicas antigas e medievais defínese nesta ponte con dúas aberturas de gran tamaño que servían para a canalización da auga do Río Catoira con destino a un muíño próximo.